دیدید گفتم میرین و من و بقیه می مونیم و سهم بودن با شما ها توی عکس های فیس بوک

از امروز سهمیه ما رسید

مرسی که میدونید چه قدر دلتنگ در کنار شما بودنیم

از اولین عکس های در سوئد بودن شما و تولد سی سالگی

 

از صبح میخواستم بنویسم اما گفتم بزار صبر کنم تا بغضم خاموش بشه

اما راستش خوشحالم و گریه خوشحالی

تمام عکس را با نگاهم ....

تا شاید حدس بزنم روی دیوار اتاق چیه و چه شکلی چه جور جایی اون جایی که شما ها رو میتونه خوشحال کنه چه قدر با ایران فرق داره چه قدر

روی دیوار عکس خواهرجونم بود همون عکس هایی که وحید گرفته بود

و همیشه زیر تخت خونه تهران بود

دورین خیلی و چه خوبه این دوری که میشه شماها رو خوشحال دید.

میدونید دوستای گلم که رفتن همه خوشحالن و خوشحالم هر چند بعض میکنم

خوشحالی که با بعض اشناست چیز غریبی نیست

من برم دمبال زندگی دنبال زندگی