آنهايي كه رفتن و آنهايي كه ماندند
گاهي رفتن ها ، سكوت آدمي را ميشكند .
گاهي انتظار رفتن ها آدمي را نزديكتر ميكند
مدتهاست حس عجيب دروني را حس ميكنم
گاهي اين رفتن ها ترس را ميكشد و بدون كمترين استرسي به گذشته ها اعتراف ميكني ، روزها كار ميكني، عصر ها پاي تلفن گريه ميكني و شبها را در آرامش به خواب ميبري
با خودم ميگويم اگر قرار نبود برود باز هم همينطور بود
انگار ميداني اين رفته ها آسيبي براي تو ندارند
راحت سخن بگو
+ نوشته شده در ۱۳۸۸/۰۷/۰۷ ساعت 16 توسط اسو
|