اسباب کشی همیشه یه قسمت بزرگی از زندگی من بوده

و در هر اسباب کشی قسمتی از چیزهایی که فکر میکنم زندگی بدون اونها امکان پذیر نبوده رو پشت سرم جا میزارم و میرم 

و بعد حتی احساس نیاز به اونها رو هم فراموش میکنم

ولی درگیر خاطرات میشم از اینکه بدون من چه بلایی سرشون می یاد

این حس وابستگی به وسایل خونه رو نمیتونم درک کنم

معمولا ترجیح میدم گوشه انباری نباشن چون حتما جای ترسناکی