با علاقه خاصی می خواهم آدم های گذشته این زندگی را دوباره پیدا کنم
همان هایی که یک وقتی باید دورشان خط قرمز بکشی و بزاری کنار
همان ها را میگردم و پیدا میکنم و سرک میکشم و گاهی ایمیل میفرستم!!
و انگار با این کار خودم را باور میکنم و زندگی متفاوتی که هر بار بعد از این خط کشیدن ها !!
آدم هایی که در همان خانه متولد شده اند و در همان خانه عروس و داماد و بچه دار شده اند و در نهایت مرز این خانه به چند خیابان ان طرف تر گسترش پیدا کرده
و همان ادم هایی که اطرافیان 20 سالگی تا 40 سالگی شان ثابت مانده است
همان آدم هایی که به اولین تجربیات شناخت بسنده میکنند
هر چیزی را همان اولیش را میخواهند
اولین کار.. اولین عشق .. اولین تجربه بس است و کافی!؟؟
این روزها خوب میدانم نگه داشتن ثبات در زندگی سخت است و دشوار
ولی از این زندگی به شکل زندگی همه از نسل ها پیش گرفته تا حالا خسته نمیشوند
تکراری نمیشود!!
پس من چرا سر آرامش ندارم!!!